باز من ماندم وخلوتی ســــــــــــــرد

خاطـــــــــــــراتی زبگذشته ای دور

یادعشــــــــــقی که با حسرت ودرد

رفت وخاموش شد دردل گــــــــور

روی ویرانه های امـــــــــــــــیدم

دست افسونگری شمعی افروخت

مرده ئی چشـــــــــــم پرآتشش را

ازدل گوربرچشم من دوخــــــت

ناله کردم که ای وای،این دوست

دردلم ازنگاهش،هراســــــــــی

خنده ای برلبــــــــــانش گذرکرد

کای هوسران،مرامی شناســی

قلبم ازفرط انـــــــــــــدوه لرزید

وای برمن،که دیــــــــوانه بودم

وای برمــــن،که من کشتم اورا

وه که بااوچه بیگـــــــــانه بودم

اوبه من دل سپردوبه جزرنــج

کی شدازعشــــق من حاصل او

باغروری که چشم مــــرابست

پانهـــــــــــــــادم برروی دل او

من به اورنــــــــج واندوه دادم

من به خــــاک سیاهش نشاندم

وای برمن،خـــــــــــدایا،خدایا

من به آغوش گــورش کشاندم

در سکــــــــوت لبم ناله پیچید

شعله شمــــــــع مستانه لرزید

چشم من ازدل تیرگـــــــی ها

قطره اشکی درآن چشم هادید

همچوطفــــــلی پشیمان دویدم

تاکه درپایش افتــم به خواری

تابگویم که دیـــــــــوانه بودم

می توانی به من رحمت آری

دامنم شمع راسرنگـــون کرد

چشم هادرسیاهــــی فرورفت

ناله کردم مرو،صبرکن،صبر

لیکن اورفت،بــی گفتگورفت

وای برمن،که دیـــــوانه بودم

من به خاک سیاهـــش نشاندم

وای بر من،که من کشتم اورا

من به آغوش گـورش کشاندم

سلام به دوستان عزیز....

من اصلاْ نمی خواستم این مطلب رو بذارم ولی به خاطرمشکلی که بین من ویه کی از دوستام اتفاق افتادو اینکه ثابت کنم به دوستم که من این حرفارو تو وبش و پشت سرش نگفتم این مطلب رو نوشتم......

من همین جا از این دوستی که نمی خوام اسمش رو بگم  معذرت خواهی می کنم....

**دوست عزیز من معذرت می خوام ...***

ولی بازم می گم که کار من نبود ....

تو دنیا آدم حسود ونامرد زیاده.....

خواهش می کنم حرفامو باور کن....

(از اون آدم نامردی که این کارو کرده هم خواهش می کنم دیگه این کارو نکنه !!!!چون واسش گرون تموم میشه....)

 مطمئن باش و برو
ضربه‌ات كاري بود
دل من سخت شكست
و چه زشت
به من و سادگي‌ام خنديدي
به من و عشقي پاك
كه پر از ياد تو بود
و خيالم مي‌گفت تا ابد مال تو بود
تو برو ، برو تا راحتتر
تكه‌هاي دل خود را آرام سر هم بند زنم

آن شبی که برایم پر از درد و دلتنگی بود به خاطر مي آورم ...

شبی که خستگی زندگی را از تمام وجودم احساس کردم ٬ یک شب پر از درد و دلتنگی ...

شبی که در آغاز با بغض غریبی آغاز شد اما تمام غم و غصه های دلم ٬ بغضم را شکستند و چشمانم را 

وادار به اشک ریختن کردند...

اشکهایی که تمامی نداشتند ... 

یک شب مهتابی ٬ در حالی که مهتاب نظاره گر چشمهای خیسم بود...

هر لحظه که خاطره های با هم بودنمان در خاطرم تکرار می شد دلم به درد می آمد...

هر قطره از اشکهایم به یاد هر کدام از خاطره های شیرین با هم بودنمان بود ...

یک شب تلخ بلند با یک عالمه دلتنگی ٬ سهم چشمهای بی گناهم بود...

دیگر هیچ امیدی به آن نداشتم که سحرگاه را ببینم ٬ دیگر دنیا را تیره و تار میدیدم...

و ای کاش تو در آن شب در کنارم بودی که ببینی من چقدر تو را دوست میدارم تا بدانی که بدون تو هر شبم برایم همان شب سياه تنهايي قلبم هست ...

                        دیدم کسی درمی زند

درراگشودم روی او

                        دیدم غم است درمی زند

ای دوستان بی وفا

                         ازغم بیاموزیدوفا

غم باآن همه بیگانگی

                          هرشب به من سرمی زند

   بی تومهتـــــــــــــــــــــــــــاب شبـــــی

                                   باازآن کوچه گذشتم

   همــــــــــــــــه تن چشم شدم خیره به دنبــــــــــــــــــــــــــــــــال توگشتم

   شوق دیدارتولبریز شد ازجــــــــــــــــــــــــــــــــــام وجـودم

   شدم آن عـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاشق دیوانه که بودم....

آنچه ازچشم تو تا عمق وجودم جاريست...

كاش بودي ودراين تنهايي

كمي ازعشق به هم مي گفتيم

كمي ازتنهايي...

اندكي ازدل خود...

پاره هايي ازدل.

كاش مي دانستم چيست؟

اين صدايي كه گذشت ازگوشم

وگذشت ازوسط جاده شب!

زكجاجاري بود؟

اين صداي تونبود؟

كه مراازته دل

به صميمانه ترين عشق

به خود مي خواندي؟

كاش من بودم وتو

زيرتنهايي ماه

درسكوت محسوس

درشب تاروسياه

ازميان مي رفتيم

نردبان شب را

تا خدا مي رفتيم

تا خدا حكم كند

درميان من وتو

كه چرابنده مغموم مرا ازردي؟

اوكه محكوم به عشق تو نبود!

توكه محكوم به عشقش بودي پس چرا ازردي؟؟

بنده زار مرا

بنده بيزارمرا؟

اما،

همه اش ازاثربي خوابيست...

حكم بين منو تومعلوم است

تا ابددرغم تنهايي خود مي ميريم!

درسكوت مبهم

روزه تازه يك جورعه سخن ازته دل مي گيريم...

تا ابددردل خودمي گويم...

كاش مي دانستم چيست؟

آنچه ازچشم تو تاعمق وجودم جاريست

اگرشاخه گلي راچيديم

                                وقت پرپرشدنش سوزونوايي نكنيم

پرپروانه شكستن، هنرانسان نيست

                                  گرشكستيم زغفلت من ومايي نكنيم

يادمان باشد؛سرسجاده عشق جزبراي دل محبوب دعايي نكنيم

يادمان باشد اگر خاطرمان تنهاماندطلب عشق زهربي سروپايي نكنيم.....

من مانده ام ويك برگه سفيد!

يك دنيا حرف ناگفتني

ويك بغل تنهايي ودلتنگي....

دردودل من دراين كاغذكوچك جا نمي شود!

دراين سكوت بغض آلود

قطره كوچكي هوس سرسره بازي مي كند!

وبرگه سفيدم

عاشقانه قطره را به آغوش مي كشد!

عشق من نوشتني نيست...

دربرگه ام كنارآن قطره

يك قلب كوچك ميكشم!

وقت تمام است....

برگه ها بالا....

              آرزو دارم بفهمي درد را....

                         تلخي برخورد هاي سرد را....

مي رسد روزي كه بي من لحظه هارا سر كني....

      مي رسد روزي كه مرگ عشق راباوركني....

            مي رسد وقتي كه شبها در كنارعكس من....

                     نامه هاي كنه ام راموبه موازبركني....

نه!نگو!

ازاین سفربا من نگو!

من به پایان میرسم ازکوچ تو

با من ازآغازاین مردن نگو!

کاش می شد لحظه هارا پس گرفت.

کاش می شد ازتو بود و تا تو بود.

کاش می شد تا همیشه با توبود.

با من امشب چیزی ازرفتن نگو!

نه!نگو!

ازاین سفربا من نگو!

من به پایان میرسم ازکوچ تو

با من ازآغازاین مردن نگو!

کاش فردارا کسی پنهان کند!

لحظه رادرلحظه پنهان کند.

کاش ساعت را بمیراند به خواب.

ماه رابرشاخه آویزان کند!

می روی قصه را تاغم نامه ی تدفین گل؟

می روی تا واژه را باران خاکستر کنی؟

می روی تا بخشی ازجان مرا پرپر کنی؟

با من امشب چیزی ازرفتن نگو!

نه!نگو!

ازاین سفربا من نگو!

من به پایان میرسم ازکوچ تو

با من ازآغازاین مردن نگو!

اماتوهرگز نخواهی خواند......

آتش عشق درچشمانم غوطه میزنند...

اماتوهرگز نخواهی دید.........

نه.توهرگز مرانخواهی فهمید...........

ومن با این همه اندوه....

ازکنارت خواهم گذشت......

وبازتو درک نخواهی کرد.....

زمانی مرا میفهمی که خیلی دیر است......

زیرا که من دیگر نیستم.....

هرگزبه چشمانی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری.........

به کسی نگو که تنها اوست وقتی که درذهنت به دیگری فکر میکنی....

قلبی را قفل نکن وقتی کلیدش رانداری..............................................

یادمان باشد اگرگل چیدیم عطروخاروگل وبرگ همه همسایه دیواربه دیوار هم اند......

گفت:ازمن خشگل ترپروانه است.

از پروانه پرسیدم...

گفت:از من زیباتر شمع است.

ازشمع پرسیدم...

گفت:ازمن سوزانتر عشق است.

از عشق پرسیدم آخرتوچیستی؟؟؟

گفت:نگاهی بیش نیستم...

ببخشید که یه مدتی نبودم....

البته مشکلی داشتم که نمیتونستم بروز بشم....

ولی حالا اومدم....با مطالب زیبا وجدید که امیدوارم رضایت دوستانم رو جلب کنه....

یه امید پیروزی همه شما درهمه مراحل....

                 باغبان من باش!من آن نگاه سبزياس سپيدم.

                 رويشي بي دغدغه برسنگ بوته هاي عقيق

                 گلوگاه فرياديك غروربرآوازهاي مغموم

                 حنجره ات.برآستان مخمل ديدگانت

                 مرا فريادكن ويرشمعداني

                 گل هايت مرا برويان.

   اينكه تمام عشقت روبه كسي بدي تضميني براين نيست كه اون هم اين كار روانجام بده....پس انتظارعشق متقابل رونداشته باش....فقط منتظرباش عشق آروم آروم توقلبش روشدكنه واگه اينطورنشدخوشحال باش كه توي دل تورشدكرده....

کجا بــودي وقتي برات شکستـم             يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد            داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات            شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم            عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم            هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم            نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت           خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد           امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم           سوختم و از غمت خاکستر شدم

                               خنده واسه هميشه از لبـام رفت

                          رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت

معنی دوستت دارم یعنی چه؟

یاد تو همیشه اینجاست ... غم تو نمیره از یاد

نمیشه ترانه ای خوند ... که به یاد تو نیفتاد

می بینی چه تلخ چه شیرین ... میتونه مال تو باشه

با همه فاصله ها باز ... دلم دنبال تو باشه

دست من به آرزوهام ... اگه با تو نرسیده

عوضش چشمای خیسم ... صد دفعه خوابتو دیده

اگه هدیه ای ندادی ... که بمونه یادگاری

عوضش خاطره هامو ... با خودت همیشه داری

اگه پاییزیه کوچه ... اگه برگا دیگه زردن

اما با بهار دوباره ... سبز و تازه بر می گردن

رنگ آسمون چشمات ... واسه من همیشه آبی

اگه حتی دیگه هرگز ... به نگاه من نتابی

بین دستای من و تو ... اگه فاصله زیاده

دنبالت بازم می گردم ... حتی با پای پیاده

دست من به آرزوهام ... اگه با تو نرسیده

عوضش چشمای خیسم ... صد دفعه خوابتو دیده

اگه هدیه ای ندادی ... که بمونه یادگاری

عوضش خاطره هامو ... با خودت همیشه داری

اگه پاییزیه کوچه ... اگه برگا دیگه زردن

اما با بهار دوباره ... سبز و تازه بر می گردن

تو را در دل

دل را در موقع تپیدن

و تپیدن را بخاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

و بستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش

و زیبایی اش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را بخاطر خدایش  خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

kiss

want a kiss from you

i want an your smile

? for my alone soul, jason why you

? who are you

a misteriously man ... or... why my

? hearth, soul, body, eyes are in love for you

hosein please help me, believe me i love you much

! i,m lasting in you 

 !!! help me

                                                                                   nick

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم

اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم

تو رو خدا صدام نـکن تو خواب تومهربون تري
دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري
ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري

چقد تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري
بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير
تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم
اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم